
Op diverse plaatsen is donderdag een dodenherdenking geweest ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Onder andere in Kamp Vught kwamen velen bijeen om gezamenlijk te herdenken.
Naar schatting ongeveer zeshonderd mensen kwamen in de middag naar Kamp Vught voor de jaarlijkse herdenking op 4 mei. Volgens directeur Jeroen van der Eijnde was 4 mei ooit een dag zonder speciale betekenis, maar is het nu een dag van doelbewust en in gezamenlijkheid stilstaan. “Herdenken, herinneren en bewustmaken is een nooit afgerond proces. Gisteren en morgen weer de storm, vandaag de stilte.”
Joop Onnekink zat als kind enkele maanden gevangen in Kamp Vught en vertelde hierover. “74 jaar geleden liep ik als klein, bang jongetje door de hoofdpoort en zat daarna vier maanden achter prikkeldraad. Ik weet nog dat mijn moeder soms het appèl saboteerde, daar had ze plezier in. Ik was wel gewend dat ik iets van mijn moeder niet mocht, maar dat mijn moeder iets niet mocht, was nieuw voor me. We hebben als gezin allemaal de oorlog overleeft. Dat klinkt als een happy end, maar mijn vader kreeg depressies, mijn moeder had problemen en jaren later kreeg ik ook nog last van de verschrikkingen van die tijd. Ik had de hel in de ogen gekeken en dat tekent je voor het leven.”
Ook oud-premier Wim Kok hield een toespraak tijdens de herdenking. “Deze plek maakt een diepe indruk op me. Het verleden lijkt hier nog zo dichtbij en zelfs aanraakbaar. We buigen in eerbied het hoofd voor de slachtoffers. Zelf was ik kind tijdens de oorlog, maar deze jaren blijven voor altijd een beetje in je lijf zitten. Het herdenken moet ook verbonden zijn met het koesteren en vieren van de vrijheid, want vrijheid is van onschatbare waarde.”
Tussen de toespraken las Marijn Sterre Huijers haar gedicht voor en was er muziek van Valéry van Gorp en Maurits Fondse. Na afloop werd er twee minuten stilte gehouden en werden de kransen gelegd.
Later op de dag waren er ook herdenkingen van de gemeente Vught, waaronder bij de Lambertustoren en het NS station. De herdenkingen eindigden met een stille tocht naar de Fusilladeplaats waar kransen werden gelegd en om acht uur twee minuten stilte in acht werd genomen.
Lisette Broess-Croonen







