Zonsverduistering, nieuwe maan en nacht vol vallende sterren

Wie deze dag omhoog keek kon een bijzonder schouwspel aan de hemel meemaken. In de avond schoof de maan voor bijna 90 procent voor de zon. En alsof dat nog niet bijzonder genoeg was, viel in de nacht daarna de Perseïden. Dankzij de nieuwe maan waren de omstandigheden voor het kijken naar de vallende sterren dit jaar extra gunstig.

De gedeeltelijke verduistering begon rond 19.13 uur. Het hoogtepunt werd rond 20.11 uur bereikt. Op dat moment was ongeveer 88 procent van de zon bedekt. Rond 21.03 uur was de verduistering voorbij. De zon verdween niet helemaal. Alleen in delen van onder meer Spanje, IJsland en Groenland was de zonsverduistering totaal.

Het gaat om de grootste zonsverduistering die in Nederland sinds 1999 zichtbaar is geweest. Een verduistering van vergelijkbare omvang laat vervolgens heel lang op zich wachten: volgens de RUG is de volgende pas in 2081 te zien.

Nieuwe maan zorgt voor donkere sterrenhemel
Na de zonsverduistering volgdeeen tweede spektakel aan de hemel. In de nacht van 12 op 13 augustus bereikten de Perseïden hun maximum. Deze meteorenzwerm is ieder jaar in augustus actief en staat bekend om de grote hoeveelheid heldere en snelle meteoren.

De meteoren zijn afkomstig van stofdeeltjes die zijn achtergelaten door komeet Swift-Tuttle. Wanneer de aarde door deze stofwolk beweegt, komen de kleine deeltjes met hoge snelheid de dampkring binnen.

De Perseïden lijken aan de hemel afkomstig te zijn uit de richting van het sterrenbeeld Perseus. Vandaar ook de naam van de meteorenzwerm.

2026 is een gunstig jaar om de Perseïden te bekijken. Normaal gesproken kan het licht van de maan een deel van de zwakke meteoren onzichtbaar maken, maar daar is nu geen sprake van.

De combinatie van zonsverduistering, nieuwe maan en de Perseïden maakte 12 en 13 augustus daarmee tot bijzondere dagen voor een bijzondere gebeurtenis aan de hemel.

Met dank aan Cees en Nick Ringelberg