Piet Hein Donner bij herdenking Sachsenhausen

05 sep 2020, 8:01Nieuws
sachsenhausen monument 0143
Cees Ringelberg
Vrijdag was de jaarlijkse herdenking bij het Sachsenhausen monument. Daar werd herdacht dat in de nacht van vijf op zes september de laatste drieduizend gevangenen van Kamp Vught werden gedeporteerd naar Sachsenhausen. Meer dan de helft keerde nooit meer terug.
Met een stille tocht liepen de aanwezigen van het raadhuis naar het monument in het Reeburgpark. Daar sprak wethouder Pennings en lazen twee leerlingen uit groep acht van basisschool De Springplank hun gedicht voor. Deze school heeft het monument geadopteerd en is altijd aanwezig bij de herdenking. Zij legden na de kranslegging ook een roos bij het monument.
Ook Minister van Staat, Piet Hein Donner, was aanwezig en sprak over dit transport. Hij stond stil bij degenen die overleden en overleefden, maar ook bij de nabestaanden. “Nabestaanden zijn wij uiteindelijk allemaal: ons denken en doen wordt mede bepaald door wat er toen gebeurde.” Donner richtte zich in zijn toespraak ook tot de aanwezige leerlingen. “Jullie zullen later de herinnering aan wat er gebeurde door moeten geven om te zorgen dat het niet vergeten wordt. Wat er in die kampen gebeurde, was zo erg dat de mensen die het mee hadden gemaakt er niet over wilden praten zodat ze er niet aan hoefden te denken. Ze wilden niet praten om het niet nog een keer te moeten beleven. Maar het laatste wat ze wilden, is dat het zou worden vergeten. Want als je dingen die erg zijn, gaat vergeten, dan is de kans groot dat ze weer opnieuw gebeuren. We moeten iedere keer terugdenken aan wat er is gebeurd om te zorgen dat het niet opnieuw gebeurd. Net zoals je ouders en de juf dingen herhalen om te zorgen dat je het niet vergeet: pas op, kijk uit, niet vergeten. Dit monument zegt dat ook: pas op, kijk uit, niet vergeten. Denk niet, dat was toen, dat gebeurd niet meer, want het is opnieuw gebeurd en kan als we niet oppassen kan het weer gebeuren.”
Volgens Donner moet herdenken niet gericht zijn op het herdenken van het verleden. “Als we dat doen, blijven we steken in de tegenstellingen en fouten van toen. Herdenken moet gericht zijn op het waakzaam zijn in het heden en het leefbaar houden van de toekomst. Oorlogsgraven en monumenten zijn een plek om onder ogen te zien waar mensen in hun slechtste momenten toe in staat zijn. Maar ook waar zij op hun beste momenten de kracht voor vinden. We moeten blijven herdenken. We moeten het verleden kennen en een plaats geven, om het heden te begrijpen en hopelijk de toekomst beter te maken.”
Door Lisette Broess-Croonen
Begin de dag met het nieuws uit je gemeente met de gratis Nieuwsbrief. KLIK HIER en meld je aan.
loading

Loading articles...

Loading